Ze staat op de borrel na het werk met een glas in haar hand. Om haar heen lachen tien collega’s om iets dat ze zelf net niet helemaal volgde. Ze lacht mee, op het juiste moment, precies zoals ze dat al jaren doet. Om haar heen is het gezellig. In haar is het stil. Op…
Ze zit op het bankje in de tuin, telefoon binnen handbereik. Voor de derde keer die ochtend checkt ze of er een berichtje van werk is binnengekomen. Zes weken is ze al ziek gemeld. Kijken zou ze niet moeten, dat weet ze best. Ze doet het toch, en voelt zich meteen schuldig over dat ene…
Ze zit op de bank, drieënveertig jaar oud, met een testuitslag van haar zoon in haar handen. De psycholoog had net uitgelegd wat de scores betekenden, welke patronen erbij horen, hoe een kind dat vaak aanvoelt en verwerkt. Ze had geknikt, aantekeningen gemaakt voor thuis. Nu, alleen op de bank, realiseert ze zich iets. Elk…
egenover me zat iemand van tweeëntwintig. Ze praatte rustig, koos haar woorden zorgvuldig, en op een gegeven moment zei ze: “Ik weet eigenlijk niet wanneer ik voor het laatst het gevoel had dat iemand me snapte.” Ik hoor variaties op die zin vaker dan me lief is. Bij jongeren, bij jongvolwassenen, vaak hoogbegaafd, die vastlopen….
End of content
End of content