Sem zit over zijn werkblad gebogen. Het sommetje klopt niet, hij gumt het uit, probeert het opnieuw, en gumt het weer uit. Na de derde poging legt hij zijn potlood neer en zegt dat hij het niet meer wil. Jij denkt: dit kan hij toch, hij is hier veel te goed voor. En eigenlijk heb…
Lotte zit in groep 6. Haar werk is op tijd af, netjes, en meestal goed. Ze steekt haar vinger niet vaak op. Ze klaagt niet. Als je haar rapport bekijkt, zie je vooral voldoendes en een enkele acht. Op de gangen valt ze niet op. In de klas ook niet echt. Ze is, zoals een…
Een jongen van zes stelt zijn twaalfde vraag van de ochtend. Waarom is de lucht blauw? Regent het eigenlijk elke dag ergens op de wereld? Waarom heeft een spin acht poten en een mens maar twee armen? Bij de dertiende vraag zucht je, half lachend, half moe. Kan hij niet gewoon even rustig zijn werkje…
Vier kinderen zitten om een tafel, opdracht in het midden: bedenk samen een presentatie over het zonnestelsel. Drie van hen overleggen, tekenen, verdelen taken. De vierde, Sanne, zit er stilletjes bij. Ze tekent alvast zelf een planeetbaan op een apart blaadje, en antwoordt kortaf zodra iemand haar iets vraagt. Ze werkt niet mee, denk je…
Milan kan een heel betoog houden over hoe fotosynthese werkt, en vergeet elke ochtend zijn gymtas. Fenna legt in twee zinnen uit waarom een bepaalde strategie in een bordspel niet werkt. Na vijf minuten zelfstandig werken raakt ze alweer de draad kwijt. Ik hoor leerkrachten hier vaak mee worstelen. Zo’n kind moet dit toch kunnen,…
Een kind zit voorovergebogen over een half afgemaakt bouwwerk. Het plan werkte niet. De toren viel om, precies op het moment dat het laatste blokje erop moest. Het gezicht vertrekt, de schouders zakken. Er komt een zucht, en die gaat over meer dan die ene toren. Ik zie dit moment vaak, in allerlei vormen, bij…
Een groep kinderen kreeg een opdracht: bouw een boot die twintig knikkers kan dragen, en die minstens één minuut blijft drijven. Je had hun gezichten moeten zien. Niemand vroeg om extra uitleg. Er werd geknipt, geplakt, gevouwen, en binnen een paar minuten stonden de eerste boten al te wachten op het water. Ze wisten precies…
Je staat in de keuken, de pasta kookt bijna over, en je roept voor de derde keer dat de tafel gedekt moet worden. Niets. Je loopt, met een licht bonzend hart van frustratie, naar de woonkamer, en ziet je zoon daar rustig zitten. Zodra hij je ziet, kijkt hij je recht aan, met een blik…
Je kind schreeuwt “ik haat je” en smijt de deur van zijn kamer dicht. Het is twee seconden, meer niet. En toch voel jij ineens iets wat veel groter is dan die twee seconden rechtvaardigen: schaamte, woede, een oud, bekend gevoel van tekortschieten. Ik hoor dit patroon vaak van ouders die tegenover me zitten. Ze…
Nee, zeg je. Geen tweede koekje, niet nog een uurtje op, niet dat speelgoed in de winkel. En dan barst het los: schreeuwen, stampvoeten, misschien zelfs slaan of iets kapotgooien. Ik hoor van ouders vaak dezelfde vraag hierover: moet ik dit nu gewoon laten gebeuren, of moet ik ingrijpen? En als ik ingrijp, hoe dan,…
End of content
End of content