Je zit in de vergadering. Iemand vraagt wie dit erbij kan doen. Pas achteraf voel je aan je lijf dat het al in verweer kwam, voordat je hoofd er iets van vond. Je hoort jezelf zeggen: “Ik pak het wel op.” Later die avond vraag je je af waarom. Je had nee kunnen zeggen. Er…
Je weet precies wat je anders wil doen. Je hebt er misschien al vaak over nagedacht, erover gepraat, een besluit genomen. Op het moment dat het ertoe doet, gaat het toch weer zo. Je valt stil terwijl je iets wil zeggen. Ergens pas je je aan terwijl je dat niet meer wil. Je reageert op…
Het inschrijfformulier staat al drie weken open in een tabblad. De cursor knippert bij het laatste vakje. Ze heeft het al twintig keer bijna ingevuld. Ik ben te moe, zegt ze tegen zichzelf. Het is niet het juiste moment. Misschien ben ik toch niet goed genoeg. Ze weet dat ze slim genoeg is voor deze…
Ze zit in de derde rij, handen gevouwen op tafel, blik naar het bord. Ze steekt nooit haar vinger op, ook niet als ze het antwoord weet. Aan het eind van de dag weet je nauwelijks iets over haar dag. Van de rest van de klas kun je een heel verhaal navertellen. Niets aan de…
Ze plofte neer tegenover me. Ogen zwaar, schouders laag, een blik die om een onbewoond eiland vroeg. “Mijn zoon zuigt me leeg,” zei ze. “Alles kost me zoveel energie. Ik loop op eieren.” Ik was benieuwd naar die eieren, dus ik vroeg door. Het bleek dat haar zoon een soort menselijke gewetensstem was geworden. Stond…
Het schoolteam knikt instemmend. Het nieuwe gedragsprotocol ligt op tafel, iedereen is het ermee eens, de implementatiedatum staat in de agenda. Zes maanden later ligt het protocol in een la, en gedraagt iedereen zich weer zoals daarvoor. Niemand deed iets fout. Het plan was goed doordacht. En toch beklijfde het niet. Wat er onder een…
Het overkomt je soms. Je voelt die boosheid opborrelen, sneller dan je kunt volgen. Boos op je kind, je partner, een collega, soms nog het meest op jezelf. Ergens in jou fluistert het zachtjes: zo wil ik niet zijn. Hoe hard je ook probeert het te onderdrukken, het lukt daardoor niet altijd. Voor je het…
Marieke ligt ’s avonds in bed en speelt het moment nog een keer af. Een collega vroeg om hulp bij een taak die eigenlijk buiten Mariekes rol viel. Ze zei ja, zoals altijd, en nu, uren later, fluistert er iets in haar: had je dat nou niet anders moeten zeggen. Waarom deed je dat zo….
Ik blader door een van mijn werkboeken en mijn oog valt op één woord: imprint. Toeval? Nee. Niets is toeval. Er is soms die stille uitnodiging om iets opnieuw aan te raken, iets weer te herlezen, dieper binnen te laten komen. Het woord roept meteen beelden op: een voetafdruk, een stempel, een spoor. Een vouw…
Het is de derde week van het schooljaar, en er hangt iets in deze klas dat je nog niet kunt benoemen. Je hebt structuur geboden, duidelijke regels gesteld, gesprekken gevoerd. Er blijven conflicten, onrust, stil verzet, boze blikken. Je voelt dat er iets onderhuids speelt, en je kunt er niet precies je vinger op leggen….
End of content
End of content