In de supermarkt, bij het snoepschap, gaat het mis. Je kind gilt, stampt, gooit zich bijna op de grond. Jij staat er wat verloren bij, met de blikken van andere klanten erbij. Ik krijg deze vraag van ouders vaker dan je zou denken: wat is dit nou eigenlijk? Is dit een driftbui omdat hij moe…
Ze smijt haar schoenen door de gang. Niet omdat de veters niet lukken, dat weet je zeker, ze kan dat allang zelf. Haar gezicht is rood, haar stem schel, en het lijkt wel of de hele avond hierom gaat kapotgaan. Ik hoor dit verhaal vaak, in net iets andere vorm, van ouders die tegenover me…
Het is kwart voor zes. Je kind komt binnen, gooit de jas half naast de kapstok, en ontploft binnen een minuut om iets kleins: het verkeerde bord, een broertje dat te dicht in de buurt komt, een vraag die je gewoon stelde. Je staat perplex. Op school ging het toch goed, zei de juf vanmiddag…
De schooltas staat al een uur bij de voordeur. Je hebt drie keer gevraagd of het huiswerk eraan komt. Elke keer knikt hij, en elke keer gebeurt er niets. Hij ligt op de bank, speelt met de hond, vraagt of hij een glas water mag halen. Alles, behalve beginnen. Dit hoor ik zo vaak van…
Wat mij regelmatig opvalt, is dat een onderzoek naar een kind soms onverwacht ook iets losmaakt bij de ouders. Ouders komen omdat ze meer willen begrijpen over hun zoon of dochter. Tijdens het gesprek gaat het over de uitslag, over wat de intelligentietest laat zien en over wat dat voor hun kind betekent. En dan…
Op de open dag loopt een ouder met een folder in de hand van lokaal naar lokaal. Bij het laatste lokaal vraagt ze naar hoogbegaafdheid. “Daar hebben we ook wel eens iets mee gedaan,” zegt de leerkracht, en loopt al door naar de volgende groep ouders. Wat mij bij dit soort momenten opvalt, is dat…
Aan de eettafel, tussen een hap avondeten door, vraagt hij ineens: “Mama, als je dood bent, weet je dan dat je dood bent?” Hij is drie. De vraag komt net zo terloops als “mag ik nog een boterham”. Bij de peuterspeelzaal zei de juf laatst nog dat hij zo rustig meedeed vandaag. Thuis, aan tafel,…
Ze staat op de borrel na het werk met een glas in haar hand. Om haar heen lachen tien collega’s om iets dat ze zelf net niet helemaal volgde. Ze lacht mee, op het juiste moment, precies zoals ze dat al jaren doet. Om haar heen is het gezellig. In haar is het stil. Op…
Ze zit op het bankje in de tuin, telefoon binnen handbereik. Voor de derde keer die ochtend checkt ze of er een berichtje van werk is binnengekomen. Zes weken is ze al ziek gemeld. Kijken zou ze niet moeten, dat weet ze best. Ze doet het toch, en voelt zich meteen schuldig over dat ene…
Aan de keukentafel zitten twee kinderen met hetzelfde huiswerk. De oudste heeft er twintig minuten geleden al mee gestopt, boek dicht, antwoorden goed. De jongste zit er nog middenin, gum al bijna doormidden gesleten. Dan zegt hij zacht: “Ik snap er toch niks van.” Dat gevoel van het niet snappen was er al veel langer….
End of content
End of content