Ze zit op de bank, drieënveertig jaar oud, met een testuitslag van haar zoon in haar handen. De psycholoog had net uitgelegd wat de scores betekenden, welke patronen erbij horen, hoe een kind dat vaak aanvoelt en verwerkt. Ze had geknikt, aantekeningen gemaakt voor thuis. Nu, alleen op de bank, realiseert ze zich iets. Elk…
Het licht is al een half uur uit. Op de gang hoor je nog een stem, zacht maar aanhoudend: mama, ik moet je iets vragen. Het is de vijfde keer vanavond. De vraag gaat over iets wat vandaag op school gebeurde. Het kan een woord zijn dat blijft haken, of een gedachte over wat er…
Het rapport ligt nog dichtgevouwen op tafel. Ze heeft er de hele middag omheen gelopen, huiswerk gedaan dat allang af was, drie keer haar kamer opgeruimd. Nu, met het rapport binnen handbereik, zegt ze dat ze eigenlijk geen honger heeft, en of ze straks pas mag kijken. Haar cijfers zijn al jaren goed. Er is…
Het proefwerk ligt op tafel. Een zes. De eerste zes in twee jaar tijd. Het kind dat normaal binnen tien minuten klaar is en moeiteloos een negen of een tien haalt, kijkt ernaar alsof het cijfer niet van hem kan zijn. Zijn ogen worden rood. In zijn hand wordt een vel papier langzaam een prop….
Je zit in de vergadering. Iemand vraagt wie dit erbij kan doen. Pas achteraf voel je aan je lijf dat het al in verweer kwam, voordat je hoofd er iets van vond. Je hoort jezelf zeggen: “Ik pak het wel op.” Later die avond vraag je je af waarom. Je had nee kunnen zeggen. Er…
Je bespreekt het proefwerk na. Bij vraag zes vraag je door, gewoon om te kijken hoe het antwoord tot stand kwam. “Hoe wist je dat?” Stilte. Dan: “Ik weet het niet, het stond gewoon zo in mijn hoofd.” Het antwoord was goed. De zeven op het proefwerk klopt. En toch blijft er iets onbevredigds hangen…
Het rapport ligt tussen jullie in. Zessen, een enkele zeven, niets om je zorgen over te maken en niets om trots op te zijn. “Het gaat wel,” zegt de ouder. “Het gaat wel,” zeg jij ook. Toch blijft er iets hangen na het gesprek. Een opmerking die dit kind een paar maanden geleden maakte, een…
Op het plein staan groepjes. Een tikkertje hier, een klimrek vol kinderen daar, een cirkel rond een verhaal dat net verteld wordt. Aan de rand, bij het hek, staat een kind alleen. Niemand duwt hem weg. Niemand roept dat hij niet mee mag doen. Hij staat er gewoon, kijkt naar een kevertje op de grond,…
Rond de tafel zitten vier mensen: de leerkracht, de intern begeleider, een ouder, en jij. Op tafel ligt een dossier met een naam erop, en bovenaan de agenda staat één woord: bespreken. De leerkracht begint. Hij kan geen twee minuten stilzitten, praat overal doorheen, begint tien dingen tegelijk en maakt er negen niet af. De…
Ze zit vooraan in de klas. Werkt netjes, levert op tijd in. Stelt geen vragen die de les ophouden. Geeft antwoord zodra je haar iets vraagt. Haalt cijfers waar niemand zich zorgen over maakt. Niets aan de hand, zou je zeggen. Ze doet mee. Je ziet haar zelden echt stralen. Ze schikt zich naar jou,…
End of content
End of content