Ze schoof voorzichtig de kamer binnen, alsof ze bang was ergens tegenaan te stoten. Haar ogen zochten de grond, haar schouders hingen onder het gewicht van iets wat ze nog niet had uitgesproken. “Mijn dochter is zo lief,” zei ze zacht, terwijl haar handen in haar schoot in elkaar grepen. “Ik voel haar niet. Ze…
Je staat bij de deur, hand op de klink, nog een paar seconden voordat de bel gaat. Je ademt een keer diep in en gaat in gedachten de dag door. Zal het vandaag rustig blijven? Blijft iedereen zitten waar hij moet zitten? Je borst voelt strak, alsof je je al aan het voorbereiden bent op…
Het overkomt je soms. Je voelt die boosheid opborrelen, sneller dan je kunt volgen. Boos op je kind, je partner, een collega, soms nog het meest op jezelf. Ergens in jou fluistert het zachtjes: zo wil ik niet zijn. Hoe hard je ook probeert het te onderdrukken, het lukt daardoor niet altijd. Voor je het…
Je hebt het signaleringsinstrument voor je, met vakjes en omschrijvingen die precies bij deze leerling lijken te passen. Je vinkt aan, je noteert, en toch blijft er iets onaf voelen aan het beeld dat ontstaat. Een instrument is een waardevol hulpmiddel. Het biedt woorden, kaders, herkenning. Het kan echter nooit meer laten zien dan degene…
Marieke ligt ’s avonds in bed en speelt het moment nog een keer af. Een collega vroeg om hulp bij een taak die eigenlijk buiten Mariekes rol viel. Ze zei ja, zoals altijd, en nu, uren later, fluistert er iets in haar: had je dat nou niet anders moeten zeggen. Waarom deed je dat zo….
Het is kwart voor elf. Je zit op de bank met je telefoon in je hand, checkt voor de derde keer of er een berichtje is. Je dochter zou om tien uur thuis zijn, en de klok geeft nu kwart voor elf aan. Scenario’s spelen zich af, het ene erger dan het andere. Eigenlijk weet…
Ik blader door een van mijn werkboeken en mijn oog valt op één woord: imprint. Toeval? Nee. Niets is toeval. Er is soms die stille uitnodiging om iets opnieuw aan te raken, iets weer te herlezen, dieper binnen te laten komen. Het woord roept meteen beelden op: een voetafdruk, een stempel, een spoor. Een vouw…
Het is de derde week van het schooljaar, en er hangt iets in deze klas dat je nog niet kunt benoemen. Je hebt structuur geboden, duidelijke regels gesteld, gesprekken gevoerd. Er blijven conflicten, onrust, stil verzet, boze blikken. Je voelt dat er iets onderhuids speelt, en je kunt er niet precies je vinger op leggen….
egenover me zat iemand van tweeëntwintig. Ze praatte rustig, koos haar woorden zorgvuldig, en op een gegeven moment zei ze: “Ik weet eigenlijk niet wanneer ik voor het laatst het gevoel had dat iemand me snapte.” Ik hoor variaties op die zin vaker dan me lief is. Bij jongeren, bij jongvolwassenen, vaak hoogbegaafd, die vastlopen….
Lisa, achtendertig, moeder van twee, dacht dat haar partner het goed met haar voorhad. Ik ben gewoon beschermend, zei hij, als hij weer vroeg met wie ze had gesproken en hoe laat ze precies thuis zou zijn. Langzaam werd haar wereld daardoor kleiner. Hij had kritiek op haar kleding, controleerde haar telefoon, drong aan op…
End of content
End of content